Klik hier om de presentatie te bekijken.
Het bleek lastig om een echte dialoog op gang te krijgen. We hadden activerende werkvormen bedacht. Maar een echt gesprek werd het zelden. De klas was echter zeer betrokken en deed prettig mee. Ze waren geboeid en stelden verhelderende vragen. Daar lag het allemaal niet aan.
Achteraf gezien hadden we ons meer moeten richten op de vraag hoe een dialoog te starten, welke werkvorm of casus kiezen wie die uitdaagt en prikkelt? Nu lag de focus meer op overdracht van de nieuwe termen.
Tijdens de presentatie merkten we alle vier dat zenuwen ons wel parten spelen. Voor mij persoonlijk vond ik deze dialoog lastiger dan bijv. een ouderavond. Raar want de meeste ouders zie je dan voor het eerst en de groep ken je al langer. Zou dan toch meespelen dat deze dialoog formatief is? Ik merkte zelf dat de zenuwen mijn verhaal wat ontkrachtte. Je raakt wat in de war en het loopt minder gesmeerd dan je had gehoopt. Dit maak ik toch niet vaak mee. Ik houd in feite als leerkracht dagelijks presentaties.
Aan het eind hebben we feedback ontvangen van onze leerkracht en de klas. Overwegend positief zeker gezien het feit van een korte voorbereidingstijd en dat we de 1e waren van onze groep.
Deze opmerkingen kregen we vaak terug: boeiende presentatie, goed kennisbasis, leuke werkvormen, was niet echt een dialoog, zenuwen speelde jullie parten, over de maximum tijd heen en jammer dat de laatste casus over i-padklassen door tijdsdruk niet uit de verf kwam. Dit laatste was volgens onze docent een uitgelezen casus om een dialoog op te bouwen. Dicht bij de werkvloer. Mogelijkheden om de theorie van Rogers aan op te hangen etc.
Nu op naar de volgende kennisdialoog. Want op mijn school mag ik halverwege november op de bouwvergadering de 2e dialoog geven. Ik ga zeker proberen om het nu wel een dialoog te laten zijn. De ervaringen van nu en de feedback gebruik ik als basis voor mijn voorbereiding.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten